Vliegvissers Vislust

Welkom op de webpagina van de vliegvisgroep Almelo, een groep fanatieke vliegvissers, opgericht in 1981 als onderdeel van A.H.V. Vislust.

Een keer in de maand komen wij samen om onze passie voor het vliegvissen te delen met elkaar, de beleving van het vliegvissen en alles er omheen spelen op deze avonden een grote rol. Meerdere keren in het jaar gaan we samen op pad om ons geluk te beproeven aan de waterkant, met als hoogtepunt het jaarlijks terugkerende weekendje Duitsland.

Op deze site kun je foto's bekijken en voor leden is hier ook het jaaroverzicht te zien. Zijn er vragen, dan kunt u altijd een mailtje sturen naar info@vliegvisclub.nl

Voor het 75 jarig bestaan van Vislust is er een jubileumstuk geschreven over de vliegvisclub. Hierin staat een stukje geschiedenis van de club, maar ook wat vliegvissen zo mooi maakt.

Het vliegvissen is een tak van onze sport, die zich de laatste jaren over een stijgende belangstelling mag verheugen. En dat komt niet omdat het vliegvissen nieuw is. Integendeel, al eeuwen geleden viste men met imitaties van vliegen. Het komt eerder door de toegenomen bekendheid van het vliegvissen.

Voor deze toename zijn verschillende oorzaken aan te wijzen: Zo wordt er vrij veel reclame gemaakt en is er aandacht voor vliegvissen op de televisie. Daarnaast hebben steeds meer hengelsportwinkeliers een heus vliegvisassortiment en maken mensen door vakanties naar landen met een echte vliegvistraditie kennis met deze mooie manier van vissen.

In deze tekst kijken we allereerst terug in de tijd, zoals dat hoort in een jubileumnummer. Vervolgens wordt kort stilgestaan bij de vliegvisserij, zoals die anno 2008 een vaste plek heeft verworven bij Vislust. En omdat ondanks de toegenomen bekendheid van het vliegvissen vast niet iedereen weet, wat vliegvissen nou precies inhoudt, heb ik nog wat algemene informatie toegevoegd.

Terugkijken
Het is al meer dan 25 jaar geleden, dat een aantal enthousiastelingen uit Almelo en omgeving een vliegvisclub wilde oprichten. In aanmerking genomen dat het vliegvissen destijds nog in de kinderschoenen stond, althans in Nederland, was dat best bijzonder. Initiatiefnemers waren Henk Martens en Marinus Leushuis. Dat er zeker belangstelling was blijkt uit het feit, dat al snel 14 mensen lid wilden worden van de op te richten club.

Op 11 juni 1981 vond de oprichtingsvergadering plaats. Mede-initiatiefnemer Henk Martens vervulde de rol van voorzitter en men vond een secretaris in Wim van der Wijngaarden. De penningen werden vanaf het eerste uur beheerd door Henk ter Horst, die tot op de dag van vandaag lid gebleven is.

Bij de prille vliegvisclub heeft men meteen de verbondenheid en samenwerking met Vislust gezocht. Het bestuur van Vislust verwelkomde dat ook. En gelukkig maar, want de ontwikkeling van de club van toen tot wat nu de commissie vliegvissen heet, was zonder de steun van Vislust niet mogelijk geweest. De commissie vliegvissen hoopt op zijn beurt een verrijking te zijn voor Vislust.

De activiteiten van de vliegvissers werden aanvankelijk in de Poort van Kleef gehouden. Later vonden de contactavonden plaats in de Rönneboom. De activiteiten waren heel divers: Er werden werplessen gegeven. Onder deskundige leiding bonden de clubleden hun eerste kunstvliegen. Het bouwen van vliegenhengels kwam aan de orde. Er waren materialendagen en informatieavonden voor de jeugd. En natuurlijk werd er gevist. Aanvankelijk alleen in de buurt van Almelo, maar later kwam de horizon steeds verder te liggen. In 1984 gingen de Almelose vliegvissers voor het eerst een weekend op reis naar het mooie Duitse riviertje de Prüm, op zoek naar forel. Het werd een groot succes. Een traditie was geboren.

Eind 1996 werd de Rönneboom verlaten omdat het clubgebouw aan de Dollegoorvijver beschikbaar kwam. Daarmee werd een periode afgesloten en begon een nieuwe.

Nu
Nog steeds komen de vliegvissers van Vislust maandelijks bijeen in het clubgebouw. Allerlei technische ontwikkelingen hebben ervoor gezorgd dat de hengels, reels, lijnen en overige materialen enorm veranderd zijn ten opzichte van de beginperiode. Wat altijd hetzelfde gebleven is, is het plezier aan het vissen en de gezelligheid. Je hoeft geen vliegvisser te zijn om dat te begrijpen, maar het helpt wel.

De laatste jaren ligt het ledental zo rond de 20, stuk voor stuk mensen die de beleving van het vissen minstens zo belangrijk vinden als het vangen (Maar als ze een paar mooie vissen vangen, zijn ze toch iets beter te spreken.) De commissie vliegvissen staat open voor iedereen, die zich aangetrokken voelt tot deze prachtige en technische vorm van vissen, die wel eens gekscherend “de moeilijkste manier om zo weinig mogelijk te vangen” wordt genoemd. Of dat klopt……

Vliegvissen…hûh….wat is dat dan?
Een visser met een werphengel gooit altijd met een werpgewicht, dat de nylon- of gevlochten lijn achter zich aantrekt. Of het aas is zelf het werpgewicht, of er wordt naast het aas een zekere hoeveelheid lood op de lijn bevestigd. De kunstvlieg van de vliegvisser heeft hoegenaamd geen gewicht. Loodverzwaring is bij droge vliegen (die aan de oppervlakte gevist worden) niet mogelijk en bij natte vliegen en nymfen (die men onder water vist) maar zeer beperkt. Toch moet de vlieg naar de vis toegebracht worden, die zich op 5, 10, 20 of meer meter afstand bevindt. De oplossing voor dit probleem onderscheidt de vliegvisser van alle andere hengelaars: niet het aas of het lood trekt de lijn mee, maar andersom! De vliegvisser werpt de lijn en de vlieg gaat “gratis” mee. Deze techniek biedt ongekende mogelijkheden, maar heeft ook beperkingen. Een goede vliegvisser kan een kunstvlieg zacht als een pluisje op het water vleien op 15 meter afstand, iets wat geen enkele andere techniek toelaat. Maar als de vissen zich 50 meter uit de oever bevinden, kan hij alleen maar de schouders ophalen. Een beetje karpervisser lacht om een dergelijke afstand.

Het spreekt voor zich dat voor de vliegvisserij alleen speciaal daarvoor vervaardigde hengels en lijnen geschikt zijn, juist omdat ze zo'n bijzondere taak moeten vervullen. Het voert nu te ver hierover uit te weiden. Ook het gebruik van deze materialen stelt vrij hoge eisen aan de techniek van de visser. Normaal gesproken heeft iemand toch wel een aantal lessen nodig om het enigszins onder de knie te krijgen. Maar geen misverstand, iedereen kan het leren….

Bij het woord vliegvissen denken veel mensen meteen aan forel. Dat is terecht en tegelijkertijd ook niet. Vliegvissen is namelijk inderdaad een zeer geschikte methode voor de forelvisserij, maar vliegvissen is zoveel meer. Verreweg het grootste deel van de zoet- en zoutwatervissen is met de vliegenhengel te vangen. Van bittervoorn tot zeebaars. Van serpeling tot snoek. Van winde tot zeeforel.

Veel vliegvissers binden hun eigen vliegen. Vaak is het vliegenbinden tot een hobby binnen een hobby geworden. Vliegenbinden is ook voorpret: Je maakt je alvast een voorstelling van de omstandigheden, die je bij het vissen denkt te zullen aantreffen. En je past je vliegen daarop aan. Door diverse formaten te kiezen. Door materialen te gebruiken die zorgen voor veel drijfvermogen. Of je maakt een vlieg, die juist hangend in de oppervlaktespanning van het water een insect nabootst, dat op uitvliegen staat. De stroom van ideeën is echt eindeloos.

Waarom vliegvissen? Er ligt altijd weer een nieuwe uitdaging op je te wachten. Je bent nooit klaar, nooit uitgeleerd. Soms snap je niet waarom je niks vangt, soms snap je niet waarom je zoveel vangt. Daarom kun je nooit voorspellen, hoe het de volgende keer zal gaan. Het blijft jaar na jaar een spannende en fascinerende bezigheid.

Namens de commissie vliegvissen,
Erik Hakkert